Hallo, ik ben Ilse Mulder, ben inmiddels 33 jaar en medeoprichtster van de huidige Bosan Gymnastics Cup.

Ik ben op mijn 7^e begonnen met turnen en eigenlijk heeft mijn hele leven in het teken gestaan van deze sport…  en doet dat nu nog steeds. Ik ben begonnen in de A-lijn (toen heette dat nog zo) en vervolgens B-lijn.
Op mijn 12^e stopte ik (tijdelijk) met turnen en ben Ritmische Sport Gymnastiek gaan doen.
Na zo’n 1,5 jaar miste ik het turnen zo erg, dat ik weer langzaam aan begon met 2 turntrainingen in de week, naast de 6 RSG-trainingen die ik toen ook nog per week afwerkte. In 1990 kreeg ik een uitnodiging voor de Nationale Selectie RSG voor Groepsoefening, maar heb die afgewezen omdat ik anders weer moest gaan stoppen met het turnen.  In 1991 viel het NK Turnen en RSG op dezelfde dag; ik moest dus kiezen welk NK ik zou gaan doen.
Dat was een moeilijke keuze en het werd uiteindelijk het NK RSG, maar nam na dat jaar ook gelijk afscheid van die sport omdat ik niet nogmaals voor zo’n keuze wilde staan. Ik richtte me vervolgens weer helemaal op het turnen. Mijn laatste wedstrijd draaide ik op mijn 30^e  verjaardag, daarna ben ik gaan aftrainen; ik vond het wel genoeg zo.

In december 1990 deed ik voor het eerst mee aan de Velocitas Cup in Gouda.
Dit was een regionaal wedstrijdje voor brug en balk, georganiseerd door  turnvereniging Velocitas uit Gouda. Dit was zo’n leuk, gezellig en ontspannen toernooitje dat ik het ontzettend jammer vond toen ze rond 1994 deze wedstrijd voor de laatste keer organiseerden.
Sylvia Minnen was dezelfde mening toebedeeld en omdat wij toentertijd bij Saturnia Bleiswijk zaten (Saturnia is een zwart met blauwe nachtvlinder), is het idee van de Butterfly Cup geboren.
Een nieuw item aan dit toernooi was de parenwedstrijd, wat men nog altijd een hele leuke wedstrijd vindt. Na 14 jaar is deze Butterfly Cup uitgegroeid tot de Bosan Gymnastics Cup van nu: een (internationaal) toernooi met deelnemers uit heel Nederland die volgend jaar alweer haar 3^e lustrum viert.